zarembiuk

Даслаў ліст рэктару БДУ спадару Абламейку у падтрымку адлічанай за грамадзкую дзейнасьць і удзел у форуме грамадзянскай супольнасьці "Усходняга партнэрства" Тацьцяны Шапуцька.

Упэўнены, Таццяну адлічылі за грамадзкую актыўнасьць! Так і толькі так!
Такім чынам, ў чарговы раз беларускаму студэнцтву нагадалі аб тым, што не варта праяўляць ініцыятыву і выказваць сваю пазіцыю да тых альбо іншых працэсаў якія адбываюцца ў краіне.
Не варта высоўвацца, і усё ў Вас будзе добра.
Не варта збірацца на акцыі пратэсту пад час будучых прэзыдэнцкіх выбараў, бо адлічым, выганім, пасадзім, размяркуем у Чарнобыльскую зону ці глухую вёску.
Чарговы канкрэтны сыгнал для беларускай моладзі. Толькі нас з Вамі моцна, вельмі моцна баіцца гэтая ўлада. Менавіта таму, супраць нас ужываюць палітпрызывы, крыміналкі, выключэньні з ВНУ, звальненьні, падаткавыя праверкі, і шэраг іншых рэпрэсіўных мэтадаў.

Пад час навучаньня ў Гарадзенскім дзяржаўным універсітэце імя Я. Купалы неаднойчы на свае вочы бачыў дзесяткі прыкладаў таго, як студэнты сістэматычна прапускаюць заняткі, парушаюць дысцыпліну ВНУ, не здаюць своечасова іспыты, але ж пры гэтым іх ніхто не выключае з універсітэтатаў. Часамі такіх аболтусаў цягнуць за вушы... У іх альбо тата знаны ў пэўных колах, альбо яшчэ што за плячыма ёсьць...

І яны "вучацца" і нават заканчваюць з дыпломамі спецыялістаў.

А вось з'ёздзіла Таццяна на форум, сказала не тое што трэба - адразу падабралі фармулёўку і выключылі. А калі б казала ва ўнісон спадару Козіку, ніхто б і ўвагі не звярнуў на яе паездку, наадварот далі б мат. дапамогу і прэмію, плюс па выніках сэсіі прэзыдэнцкую стыпендыю прызначылі б :)

У 2004 годзе пад час парлямэнцкіх выбараў мяне таксама выключылі з Гарадзенскага ўніверсітэта, спачатку мой канукурэнт – на той час, кіраўнік абласнога ўпраўленьня ўнутраных справаў Анатоль Белашэўскі спрабаваў праз сваіх падначаленых, прымусіць мяне адмовіцца ад далейшага удзелу у выбарах.
Памятаю, мы выпадкова сустрэліся з спадаром Белашэўшскім у Вялікай Бераставіцы каля будынку мясцовага райвыканкама, акурат там месцілася ўчастковая выбарчая камісія Мастоўскай выбарчай акругі № 58.
-О, гэта ж Зарэмбюк? – сказаў сваім генеральскім голасам спадар Белашэўскі.
-Добры дзень, а Вы адкуль мяне ведаеце? – падыйшоў да яго і спытаў я.
-Паказвалі мне на здымках, – жалезным голасам адчаканіў спадар Анатоль.
-Навошта ты вылучаеш сваю кандыдатуру, ты б лепей у БРСМ уступіў, ва ўніверсітэце мы б табе дапамаглі, глядзі каб праблем не было ніякіх…
Зразумела, што я рашуча адмовіўся ад такіх прапановаў, але ж ужо трошкі болей чым 5 год таму. была такая сустрэча і такая размова. Як бачым, з таго часу амаль нічога не зьмянілася.
Таму, не здавайцеся Тацьцяна, што б Вам у дэканаце не прапаноўвалі.
Толькі галоснасьць, адкрытасьць і грамадзкая ўвага да праблемы ёсьць адзінай нашай зброяй. Трымайцеся!
Мы – маладыя, актыўныя, разумныя і урэшце рэшт амбітныя – таму будучыня, без усякіх сумневаў, належыць нам!

Палітыка ёсць магутнае павольнае разбурэнне цвёрдых пластоў, якое праводзіцца адначасова са страсцю і халодным вокамерам. Думка, у агульным дык, правільная, і ўвесь гістарычны досьвед падцвярджае, што магчымага нельга было б дасягнуць, калі б у Сьвеце зноў і зноў не цягнуліся да немагчымага. Але той, хто на гэта здольны, павінен быць правадыром, мала таго, ён яшчэ павінен быць - у самым простым сэньсе слова - героям. І нават тыя, хто па сутнасьці не тое, не іншае, павінны ўзброіцца той цьвёрдасьцю духу, якую не зломіць і крушэнне ўсіх надзей; ўжо цяпер яны павінны ўзброіцца ёй, бо інакш яны не здолеюць ажыццявіць нават тое, што магчыма сёньня. Толькі той, хто упэўнены, што ён не дрогне, калі, з яго пункту гледжання, Сьвет апынецца занадта глупы ці занадта подлы для таго, што ён хоча яму прапанаваць; толькі той, хто насуперак усяму здольны сказаць "і ўсё ж такі!", - толькі той мае "прафесійнае пакліканьне" да палітыкі.

Так заканчваецца цікавы для аналізу і асэнсаваньня даклад нямецкага сацыяляга Макса Вэбэра “Палітыка як пакліканьне і прафэсія”.

Не магу не пагадзіцца з гэтым сьцверджаньнем...

А што думаеце Вы на гэты конт?

Сёньня мне патэлефанаваў пакупнік з Гомеля – прадаю свой Фольксваген Пассат, універсал і дызель. Амаль такі, як у песьне ў Вольскага : )
Дык вось, пакупнік прыехаў паглядзець машыну разам з сваім швагерам – мастаўчанінам.
– А ты чый будзеш? – спытаў мяне мастоўскі швагер пакупніка.
– Зарэмбюк.
Я паказаў аўто, праслухалі рухавік, агледзелі кузаў. Пасьля швагер спытаў :
- Дык ты брат Зарэмбюка?
- Якога Зарэмбюка? – спытаў я.
- Дэпутата?
- Не, я сам Зарэмбюк.
- Дэпутат? – раптам умяшаўся гомельскі пакупнік.
- Яшчэ які дэпутат! – дадаў швагер.
- Ведаем мы дэпутатаў, усе аднолькавыя, – скрывіўся гамяльчанін.
- Не, гэта не лукашэнкаўскі дэпутат, – нечакана ўдакладніў мастоўскі швагер.
- Дык дэпутату трэба на іншай машыне ездзіць, – не сунімаўся пакупнік.
- Не, – адказваю, – мне патрэбны універсал ці мінівэн, каб месца было паболей, каб па рэгіёну ездзіць, інфармацыйныя матар’ялы вазіць.
- Так-так, улёткі ж яму трэба вазіць, – прамовіў швагер пакупніка.

Дажыўся з сваімі прыгодамі да таго, што нават аўто спакойна не магу прадаць…

Сёньня прыйшоў ліст з падаткавай, аб тым што мушу прадставь ім дэкларацыі аб сваіх даходах за 2007 і 2008 гады.

І чаго гэта яны так раптам вырашылі даведацца аб маіх даходах?

У садку, куды ходзіць мой сын Якуб, захварэлі дзьве яго цудоўныя выхавацельніцы :(
Сёньня раніцай на замене была іх  калега, звычайная жанчына гадоў каля 35,
жыхарка акругі ад якой я калісьці быў абраны дэпутатам.
Дык вось, гэтая жанчына, як стала вядома толькі што ад  Якуба, называла яго сёньня "Яковом".

-- Тацік - а хто Яков? - пытаецца ў мяне Якуб.
-- Не ведаю, нейкі дзядзя ці хлопчык, але ж я не ведаю дзядзяў з такім імем, хлопчыкаў таксама.
-- Тацік, ну я ж Якуб, а не Яков? - пытаецца маё блакітнавокае хлапчаня.
-- Не, канешне. Ты Якуб. - адказваю я.

Дык вось, не ведаю ці будзе спадарыня Кучун (дзявочае прозьвішча, як па мужу не памятаю)  заўтра раніцай ці пасьля абеда замяняць цудоўных  выхавацельніц Якуба.
Калі так, то планую вельмі тактоўна да яе падыйсьці, альбо адвесьці ўбок і папрасіць называць Якуба Якубам,
бо ён не "Яков", ну ніяк не "Яков'.
А як у   у гэтай сітуацыі паступілі бы Вы? Альбо як параіце зрабіць мне, улічваючы тое, што я жыву у гэтым горадзе, і планую нейкую палітычную будучыню з гэтым горадам, але ж Якуба "Яковом" называць не дазволю нікому!
Якуб - на усіх мовах, будзе Якуб, хіба толькі па ангельску Jacob.

P.S.  Калісьці камуністы, запісалі ў сваіх савецкіх дакумантах імя па бацьку маёй выгнанай з Беласточчыны прабабулі Юліі, як "Яковлевна", так яна ўсё жыцьцё за саветамі і пражыла як Юлія "Яковлевна" а на самой справе была Юлія Якубаўна.

А за вакном першы сьнег : )
І мне гэтае надвор'е велмі падабаецца!  Негледзячы на моцны вецер.

Перакапалі сёньня з Танюшай горы літаратуры адносна пандэміі A (H1N1).
Эксперты САЗ даюць рэкамендацыі адносна стратэгіі ў дачыненні вакцын супраць пандэміі.
У Нямеччыне скандал -- германскія палітыкі, чыноўнікі федэральнага ўзроўню, служачыя бундэсвера і члены іх сем'яў будуць прывіваць больш ашчаднымі прэпаратам "Целвапан" / Celvapan /, вырабленым фармацэўтычнай кампаніяй "Бакстэр" (Baxter) зробленай у ЗША, чым звычайных немцаў, для якіх нямецкая дзяржава закупіла 50 млн доз вакцыны "Пандэмрыкс" (Pandemrix) вытворчасці брытанскай фармацэўтычнай кампаніі GlaxoSmithKline.
Увечары па беларускіх навінах паведамілі, што усё у парадку, людзі паміраюць, але ж не ад сьвінога грыпу, а ўсяго толькі ад ускладненьняў.
Дзякаваць Богу, беларусы не такія дурныя, каб верыць дзяржаўным сродкам прапаганды. Многія ўжо падрыхтаваліся.
Дык вось, выпісалі мы з жонкай спіс найэфектыўнейшых прэпаратаў, якія трэба ўжываць як прафілактычныя
(осельтамівір, занамівір), папрасіў бацьку, які на маю просьбу праінспектаваў 4 працуючыя ў вячэрні час гарадзенскія аптэкі.
Паўсюль чэргі, патрэбных лекаў няма, нават ніводнага цюбіка аксалінавай мазі!!!
Апошнія 6 павязак атрымалася забраць  ў аптэке гіпермаркета "АЛМИ".
Заўтра працягнем інспектаваць аптэкі Мастоў і суседніх Ваўкавыску і Шчучына.
Падкажыце, дзе лепей зрабіць якасную і добрую прышчэпку ад гэтай навалы?

Некаторыя з фрэндоў цікавіліся тым, ці планую я ўдзельнічаць у выбарах у мясцовыя Саветы 26 скліканьня.
Пару дзён таму, меў добрую размову з  Вольгай Хвоін з  газеты "Новы Час", што атрымалася ў выніку нашай размовы
можна пачытаць тут

Спасылкі на матэр'ялы датычаныя ўчорашняга фэсту ушанаваньня памяці паўстанцаў 1863 года.

by.milinkevich.org/news/data/ic_77/5309/

nn.by/index.php

belradio.fm/by/1014/news/40001/

www.svaboda.org/content/article/1860613.html

racyja.com/news/materyyaly/elections/20798.html

racyja.com/news/materyyaly/sotsyum/20805.html

Быў учора ў Якушоўцы, што акурат за раённым цэнтрам Свіслач побач з пачаткам Белавежскай пушчы.
Сьвяточныя мерапрыемствы з гэтай нагоды, ладзяцца тут 14 год запар.
Арганізоўвае мерапрыемства мясцовая дэмакратычная грамада на чале з свіслацкім краязнаўцам і паэтам Анатолем Валюком.
Гэта мой трэці год запар у Свіслачы.
Пабыўшы тут, у Якушоўцы, на зямлі дзе жылі Каліноўскія адзін раз, хочацца вяртацца ў гэтыя мясціны зноўку.
Для грамадзкасьці Беларусі, гэты фэст стаў традыцыйным.
Сьвяточная атмасфера, адукаваныя, цікавыя і ідэйныя людзі навокал.
Вялікае вогнішча, беларускія песьні і шмат знаёмых, калегаў і сяброў  з розных куткоў Беларусі.
Нарэшце развіртуаліўся з c-b-kotka.livejournal.com/

Максім Губарэвіч, Аляксандра Клімовіч і я, пад час Фэсту памяці Нацыянальных Герояў Вызвольнага Руху 1863 года.

Перакананы, што калісьці гэтае Сьвята будзе сьвяткавацца на дзяржаўным узроўні, а тыя хто заклаў гэтую традыцыю, будуць распавядаць па тэлівізіі ў спецыяльных праграмах і навіновых лентах - як гэта пачыналася і як гэта было.
Героям Слава!

Быў сёньня ў Ваўкавыску.
У камапніі сталых і маладых сур'ёзных людзей.
Заўжды прыемна мець справу з адказнымі, самадастатковымі і сьмелымі беларусамі.
Ваўкавыскія грамадзкія актывісты і бізнэсоўцы - акурат такія.
Правялі сход па вылучэньню дэлегатаў на Беларускі еўрапейскі Форум, вылучылі 7 дэлегатаў якія прыедуць у Менск 14 лістапада.
Сход пакінуў самыя прыемныя ўражаньні і цёплыя пачуцьці.
Дзякуй Вам, гасцінныя жыхары Ваўкавыска!
Дзякуй Вам, мае сябры і новыя знаёмыя!

Па папярэдняй інфармацыі, выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў 26 скліканьня адбудуцца ў красавіку 2010 года.
Значыцца кампанія па выбарах у мясцовыя Саветы стартуе на пачатку 2010 года.

Заўтра панядзелак, новы працоўны тыдзень (
Выходныя прайшлі, адпачыць не атрымалася, наадварот яшчэ больш стаміўся.

Учора быў цудоўны, сонечны восеньскі дзянёк.
Дзянёк акутаны залатымі кляновымі лістамі, якія адзін за адным павольна падалі на пажоўклую траву...
Восень...

Я не люблю восень, але ж гэта вельмі  прыгожая пара.
Асабліва ў нас на Мастоўшчыне, сярод рэкаў і лясоў, то там, то тут, можна пабачыць рознакаляровы восеньскі дыван.
Дзесьці зялёныя ялінкі чакаюць надыходу Новага году, а дзесьці сумна стаяць асіны, скідваючы з сябе апошняее лісьце.

Сёньня уся гэтая прыгажосьць нібыта зьнікла, на вуліцы мокры сьнег, лужыны і шэры шэры дзень.
Сонейка не прабіваецца з-за хмараў, ратуе толькі працоўны настрой і добрая музыка.

Толькі што правёў суседку, якая прыйшла, каб перапісаць нас пад час перапісу насельніцтва 2009.
Адразу прапанавала мне выбраць мову анкеты з усьмешкай на твары, ведала, якую анкету я абяру :)
Не сказаў бы, што былі нейкія пытаньні якія тычацца палітычнага ці грамадзкага жыцьця, адзінае - адказаў за што жыву.
Усе астатнія пытаньні былі стандартнымі.

На маё пытаньне ці шмат людзей называюць беларускую мову роднай?

"Так, гэта так, але ж размаўляюць па руску" -- адказала яна.

За сёньня ёй давялося  апытаць 11 сем'яў, большасьць з іх назвала беларускую мову роднай.

З гэтага вынікае, што мая улётка з заклікам падтрымаць зварот беларускай эліты і назваць беларускую мову роднай - была эффектыўнай. Што не можа не радаваць : )
Няпярэдадні перапісу, актывісты грамадзкай кампаніі "За Еўрапейскую Мастоўшчыну" масава распаўсюдзілі ў Мастах мой зварот, у якім я заклікаў мастаўчан назваць беларускую мову роднай.
Жыве Беларусь!

Мяне завуць Алесь, я беларус, і я размаўляю па -- беларуску!

Улажыў Якуба спаткі.
Сёньня мы уклаліся на гадзіну пазьней.
Цікава, як заўтра раніцай будзем уставаць. Маю на ўвазе Якуба.
Перад сном ён зняў з  ложачка свайго вялікага
плюшавага сабаку і сказаў: "Пасаджу яго тут, хай назірае за тым, каб мяне ніхто не забраў ".
Усім дабранач.

Human Dimension Implementation Meeting,
Warsaw, 28 September 2009 - 9 October 2009

Working session: Democratic institutions, including

(Democratic elections)

 Aliaksandr Zarembiuk

Member of Board Human rights and educational organization Movment “For Freedom” (Belarus)

 Добрый день, уважаемый председатель.

Добрый день, уважаемые друзья.

Реализация гражданами своего права выбора является одной из важнейших форм их участия в управлении государством. Свободные выборы предоставляют возможность формировать легитимные органы власти и иметь действующий механизм смены элит посредством  проведения свободных и справедливых выборов.

( Read more... )

 

Пытаньне № 1

-- Тата, ты хадзіў у армію, калі быў дарослы ?
Не, - адказваю я.
-- А чаму?
-Таму, што я быў дэпутатам - удакладняю я.
-- Калі я вырасту, дык не буду дэпутатам, а пайду у армію.

(Меў адтэрміноўку ад службы ў войску у сувязі з дэпутацкімі паўнамоцтвамі, дарэчы даведаўся пра гэта, толькі ў 2004 годзе, калі пад час выбарчай кампаніі ў так званую Палату Прадстаўнікоў мяне выключылі з гарадзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта)

Пытаньне № 2

-- Тата, а калі ты быў маленькі ты любіў мамбу? - пытаецца Якуб.
-- Не.
-А чаму? Яна ж салодкая".
-- Таму, што тады яе не прадавалі. -- адказваю я.

Калі я еду  на аўто, звычайна слухаю музыку на CD дысках.
У мяне старая магнітола, якая не падтрымлівае Mp 3 фармат музыкі.
Дыскі  звычайна надакучваюць, абмежаваная колькасьць памяці усё ж такі.
Час ад часу, калі даводзіцца пераязджаць мяжу, уключаю польскае альбо літоўскае радыё.
Цікавыя навіны ( па польску я разумею) і файная ды вельмі разнастайная музыка.
У Польшчы я  слухаю два FM радыё, найперш RMF FM і Радыё ZET, у Літве найбольш упадабаў ZIP FM.
Становіцца сумна, калі вяртаешся на Бацькаўшчыну - якое радыё не уключы, паўсюль альбо папса суседняй дзяржавы, альбо шансон ці яшчэ нешта у стылі "я яго любіла, ён мяне не лібіў, бла бла бла, ай яй яй".
Нават 75 % беларускай музыкі, якія дазваляюць час ад часу пачуць нешта з рэпертуару легендарнага гурта "Песняры" альбо гурта майго юнацтва "NRM" не зрабілі беларускія радыё каналы цікавымі ў музычным пляне.
Вось пераехаў я мяжу, уключыў беларускае радыё, і слухаў першы нацыянальны канал беларускага радыё - там хоць пра творчасьць Сыракомлі можна было паслухаць цікавы і грунтоўны аповяд, папсовыя фм кампаніі псавалі настрой сваім пустым і немеладычным рэпертуарам.